FPnP en Social Media

Social media worden steeds belangrijker. Je kunt je als bedrijf niet meer permitteren niet actief te zijn op linkedin, facebook en twitter. Langzamerhand worden wij ons ook bewuster van de mogelijkheden en impact van social media.




We melden ons als FPnP-ers op persoonlijke titel op facebook en twitter en ook heeft FPnP naast deze blog ook een eigen facebook pagina en twitter-account.
Voor ons zijn de social media mogelijkheden om meer en op een andere manier contact te maken met onze klanten en onze vakgenoten.

Op linkedin hebben we een groep speciaal voor oud-deelnemers van onze programma's. Hier kunnen we ervaringen en informatie delen en met elkaar in dialoog gaan.

Dit is het adres van onze facebook-pagina: http://www.facebook.com/fpnp.bv Ontmoet en bezoek ons hier!

@FPnP_bv is onze twitternaam. Dagelijks twitteren we onder andere twee twitter-krantjes; Dagelijks #Onderhandelen en Dagelijks #Leiderschap. Leuk om te volgen en mee te twitteren.

We willen echt met je in gesprek gaan via deze media. Natuurlijk vertellen we graag wat we aan het doen zijn, maar we vinden het nog belangrijker om van jou te horen wat je bezig houdt. En wie weet, bij voldoende animo, organiseren we binnenkort wel een tweetup! De ervaring is dat veel contacten die je opdoet via deze kanalen uiteindelijk resulteren in ontmoetingen in levende lijve. We hopen dat we op die manier ook jou kunnen ontmoeten.

Klanttevredenheidsonderzoek

"Zonder uitzondering geven de opdrachtgevers te kennen FPnP zonder meer aan te willen bevelen bij derden"

FPnP is vanaf januari 2011 Cedeo erkend voor haar maatwerk bedrijfsopleidingen.

"Het volledige Cedeo rapport"

Niet wij maar oud deelnemers aan het woord!

Kern van mezelf geraakt
Geïnteresseerd? We horen het graag.

Presteren, Leren, Genieten!

Onderhandelen 2 (O²)

Het vervolg op de trainingen Onderhandelen is er!!!

Van presteren naar leren en genieten is een veel gevolgde route voor ontwikkeling. Ontwikkeling van de afdeling, een product of dienst en mijzelf. In het laatste geval leg ik daarmee vaak de lat op eindeloze hoogte en is de vraag of ik ooit ga genieten van mijn prestaties. Het kijken naar mijn tekortkomingen en de daarbij horende foutanalyse is vaak de eerste stap. Dat zou dan moeten zorgen dat ik er van leer en de volgende keer wel ga slagen en hopenlijk genieten. In mijn beleving bleef het genieten vaak uit.

Zo vond ik al een tijd dat er een vervolg moest komen voor de trainingen Onderhandelen, het presteren! Maar de training kwam er niet...., het genieten bleef uit...

Toen draaide ik het om. Waar heb ik van genoten tijdens het geven van de trainingen? Persoonlijk contact, echte transformatie van de deelnemers en mijzelf. Vaardigheden ontwikkelen, plezier maken en de ontmoeting van allerlei mensen uit allerlei branches. Wat zou men nog meer willen leren waardoor uiteindelijk ook de prestatie groeit? Welke oefeningen horen daarbij? Wat zou een mooie locatie buiten zijn om de training te geven?

De antwoorden op al deze vragen resulteerden in Onderhandelen 2 (O²), meer informatie vind je op www.fpnp.nl/Ons-Aanbod?id=23

Ik heb genoten van het werken met Frank en mijn andere collega's aan deze training.

Ik geniet van de mogelijkheid om oud deelnemers te gaan ontmoeten.

En dat het resultaat er is!

Laat eens horen wat er gebeurd in jouw leven als je gaat van Genieten, naar Leren en Presteren, ik ben benieuwd!

Groet, Robert Jan

Braille Without Borders

Ik heb tijdens mijn Tibet-reis deze zomer een zeer geïnspireerde en gepassioneerde man ontmoet. Zijn naam is Paul Kronenberg. Hij is de man van Sabriye Tenberken en zij leiden sinds enige jaren een blinden instituut in Lhasa. Sabriye ken je misschien van haar interview bij Oprah Winfrey of anders van haar boek “Met andere ogen” .

Wat mij het meest aansprak was de visie van waaruit zij het centrum leiden. En dat is kijken naar de mogelijkheden en niet naar de onmogelijkheden. We kennen dit motto natuurlijk en we zeggen dat wel eens als een makkelijke punchline, maar onder deze omstandigheden krijgt deze visie een grootse dimensie. Want de onmogelijkheden lijken hier wel erg makkelijk voorhanden. De trage Chinese ambtelijke molens, de puur praktische omstandigheden , de Tibetaanse cultuur, waar blindheid en het hebben van een handicap sowieso nauwelijks geaccepteerd wordt, of gezien wordt als slecht karma en dus ‘eigen schuld dikke bult’ (een wel zeer beperkte opvatting van karma).

Opmerkelijk was zijn uitspraak dat de focus tot veranderen meer de buitenwereld was dan de blinde kinderen zelf. Zeer leerzaam. Als de algemeen geldende overtuiging is , blind zijn is zielig, je kunt toch niets, dan stopt de ontwikkeling. Het kost tijd en energie om de ouders en de sociale omgeving van de kinderen zover te krijgen om de kinderen deze kans te geven. Het moeilijkste voor de kinderen op het instituut is loskomen van deze overtuigingen. Ze moeten opnieuw leren dromen. Dat leren ze daar ook heel expliciet. Een van de kinderen droomde van een carrière als taxi-chauffeur. Geweldig toch?! Uiteindelijk is hij een klein taxibedrijfje begonnen , laat het besturen van de taxi over aan de zienden, maar kan lezen en schrijven in drie talen, Tibetaans, Chinees en Engels. En kan zo’n bedrijf prima vormgeven en leiden. Eén van de kinderen riep eens uit: “Wat ben ik blij dat ik blind ben. “ Doordat hij bij het instituut terecht kon is hij nu de best opgeleidde van zijn dorp. Van een buitengesloten, verstoten kind heeft hij nu aanzien in zijn familie en in zijn dorp.

Inmiddels is dit braille without borders project worldwide gegaan. Met een eerste grote uitbreiding in Kerala (Zuid India) . Volgens dezelfde principes en geleid door mensen die allemaal net zoals Paul en Sabriye hebben aangetoond dat ze heftige sociale of fysieke ‘hobbels’ hebben overwonnen, en dus over uitzonderlijke realisatiekracht bezitten.

Kijk maar eens op hun site, en bedenk eens je hoe je ze zou kunnen ondersteunen.

http://www.braillewithoutborders.org/

Een paard als spiegel ….

een bijzondere ontmoeting

Wat een geweldige start heb ik gehad na de zomer; met m’n collega’s 'paarden fluisteren', ook wel paardencoaching genoemd.

Zowel alleen als in teamverband ben ik ‘de bak’ in gestapt bij 'No Fear' en 'Diamant' op zoek naar contact met het paard en mezelf.
Het was de bedoeling om contact met het paard te maken en het dier opdrachten te geven, zonder gebruik van hulpmiddelen.
Ondanks dat het wellicht zo lijkt, gaat het hierbij niet om een soort sport waarbij behendigheid mijn redding kon zijn. Tovertrucs en circusacts werkten evenmin. “Echt contact maken en ervoor zorgen dat het paard zich veilig voelt en je wil volgen” was het advies. Maar hoe moest ik dat dan doen?

Zodra ik de bak in stapte, scande het paard mijn gedachten en gevoel. “Wat gebeurt daar en ben ik hier veilig?”, leek het zich direct af te vragen. Na een korte uitleg werd ook duidelijk waarom. Een paard is een prooidier dat continue op zijn hoede is en zich van oudsher in een kudde beweegt. Om te overleven is een leider nodig en het moet zonneklaar zijn wie dat is. Ook bij iedere nieuwe ontmoeting moet duidelijk zijn wie de leider is, want je volgt of je leidt. Een tussenvorm bestaat niet. Verder kregen we er nog eentje mee om te overdenken. De leider van de kudde is altijd een merrie en de kudde heeft slechts één hengst met de functie van ‘drijver’ en ‘dekker’. Opmerkingen als ‘Interessant!’, ‘Dat kan niet waar zijn!’, ‘Kunnen we van leren’, ‘Zo hoort ’t ook’ en ‘Mooie plek voor zo’n kerel’ waren niet van de lucht.

In de omgang met het paard bleek dat mijn eigen gemoedstoestand door de reacties van het paard zeer krachtig werden gespiegeld. Was ik aftastend was het paard dat ook, voelde ik angst of twijfel was dat duidelijk bij het paard te zien en was ik enkel aandachtig bezig met het paard kreeg ik geen aandacht. Pas nadat ik mezelf als onderdeel van het totaal ervoer en als onderdeel van een denkbeeldige kudde, sloot het paard zich aan.

De zoektocht bleek een waar kado om inzicht te krijgen in mijn eigen gedrag, gedachten en gevoel. Door de ongekunstelde puurheid van het paard had ik de kans te leren over mezelf.

Het was een zeer bijzondere ervaring om zo in contact te staan met een dier en ...... met mezelf.

Heb jij ook wel eens zoiets meegemaakt?

Leiderschap en moraliteit

De leider, alfa en omega? Een moreel vraagstuk.

Is de leider almachtig, zijn wil wet? Van oudsher is een symbool van leiderschap de Koning. In het oude Egypte belichaamde de koning goddelijke macht en wereldorde. De Egyptenaren plaatsten hun koning niet als alleenheerser boven aan de top van een machtspiramide. Boven hem was een piramide-structuur in de vorm van de godenwereld met aan het hoofd de zonnegod Re. Vanuit het hart van de koning sprak Re door diens mond.

Zo handelde de koning vanuit kosmische wetten waarvan de godin Ma’at de personificatie was. Ma’at staat symbool voor het creëren van harmonie tussen hemel en aarde. Tussen goddelijke schepping en aardse politiek. De wil van de koning was daarmee gebonden aan ‘Waarheid, Orde en Rechtvaardigheid. Het werd ondenkbaar geacht dat een heerser voor het boze zou kiezen. Het goede was zijn richtsnoer.

De koning moest zijn rol vervullen door offers en rituelen en door het brengen van rechtvaardigheid onder de mensen. Daardoor liet hij Ma’at onstaan en vernietigde hij ‘Isfet’, en Isfet betekent de aanwezigheid van onrecht en geweld. De koning kreeg dus niet de vrije hand doordat hij representant van Re was, hij werd door het derde principe van de kosmische wereldorde aan banden gelegd. Zo was er een triniteit bestaande uit de koning, Re en Ma’at.

‘Het goede was zijn richtsnoer’. De oude Grieken namen vier hoofddeugden tot hun morele oriëntatie. Rechtvaardigheid, dapperheid, matigheid en bezonnenheid. Zij zagen de deugden als de weg om de rijkdom van de ziel te ontvouwen, om de mens bij zijn ware zelf te brengen en een vruchtbaar bestaan mogelijk te maken.

Met deze ‘waarden en deugden’ kan het leiderschap worden ‘gemunt’. Uitgaan van waarden en deugden voorkomt een schrikbeeld van Plato. Hij stelt in de Staat namelijk dat een maatschappij waarin alles draait om rijkdom, de bevolking onmogelijk voldoende matiging (ma’at) kan opbrengen. Door die onverschilligheid en doordat men zich ongestraft te buiten kan gaan, worden vaak mensen die voor een heel ander leven zijn geboren tot de bedelstaf gebracht. En: ‘Als onze financiële positie in de samenleving het criterium wordt bij de beoordeling van onze waarde als mens, raken onze morele waarden op de achtergrond en zal het morele peil van de bevolking dalen.

Morele waarden zijn de voorwaarden die nodig zijn om tot hogere ontwikkeling te komen. Zonder die voorwaarden lopen we het risico terecht te komen in een materiële spiraal van uitbuiting en geweld.

Er is een externe referentie nodig om de ‘maat’ te kunnen houden, om te koersen op wat juist is: ethisch leiderschap. De leider kan hooguit een rol spelen in functie van het sociaal verband. Niet als maatstaf van het sociaal verband. De macht van de leider is niet juist op zichzelf. En bijgevolg is ook de opvatting van de leider niet het ijkpunt van wat ‘juist’ is.

Na het Watergate-schandaal tradt president Nixon af. In een interview met David Frost ontboezemde Nixon geemotioneerd: I’am saying that if the president does it, that means it is not illegal. Hij gaf daarmee aan boven de wet te staan. Het schandaal en zijn premisse deden het morele gezag van het presidentschap destijds ernstig geweld aan.

Ma’at, normen en waarden in het oude Egypte; Frans Schobbe

Spiritualiteit voor managers, Aselm Grun

De Staat, Plato vertaling van Gerard Koolschijn