FPnP blog

Herfstsessie vrouwennetwerk

2012-01-17T02:52:00.000-08:00

het contact leek anders te zijn geworden helder….met meer rust en dieper

Door: Barbara Holsink

Na de Open Onderhandelen cursus van 3 dagen heb ik contact gehouden met Robert-Jan Steinmetz. Toen ik op zoek ging naar een spreker/inspirator voor een vrouwen-event, kwam ik dan ook snel bij FPnP uit. Robert-Jan kwam op het idee om voor deze 20 vrouwen uit de FMCG branche een “Herfstsessie” te organiseren en wel bij op kantoor van FPnP te Lienden.

De trainers op deze 25^e november waren Robert-Jan en Daniel Mulockhouwer; het doel was om op verrassende en zakelijke wijze ruimte te scheppen voor jezelf.

De weg ernaartoe was op deze herfstdag al erg rustgevend, ik vond zelf namelijk op de terugweg pas uit dat mijn routeplanner ingesteld was op ECO-route ;-). Bij aankomst brandde er buiten, zelfs met enorm harde wind, er een lekker vuurtje en stonden de kaarsen bij de voordeur. Alleen dat zorgde al voor ontspanning bij de meesten.

Na koffie met iets lekkers en een korte introductie van beide partijen, gingen we naar boven om een aantal oefeningen vanuit de Mindfulness te doen.

De eerste over het loslaten van dingen/gedachten, zo aan het einde van het jaar: de fijne maar ook minder leuke dingen. De gesprekken daarna met je buurvrouw over wat je bezig houdt zorgden voor ander, intenser contact. Ook de ademhalingsoefening die redelijk inspannend was, zorgde voor opluchting en meer energie.

Het grappige is dat er tijdens de eerste koffie break een aantal vrouwen redelijk sceptisch naar beneden kwam, maar dat was na de hele ochtend echt totaal verdwenen.

We hebben zelfs met z’n allen een mantra gezongen, die inderdaad zoals gewaarschuwd nog lang in je hoofd blijft zitten.

Iedereen was stuk voor stuk enthousiast na afloop en het contact leek anders te zijn geworden helder, …. meer rust en dieper. En dat effect al na 1 ochtend.

De afsluiting was met een overheerlijke en uitgebreide lunch, waarna de meeste weer direct met frisse moed aan het werk konden en een aantal relaxt het weekend in konden gaan.

Vanuit een ander ritme met andere gedachten dan alleen jaargesprekken, deadlines etc.

Zeker voor herhaling vatbaar!

Barbara Holsink

KAO

Integriteit in onze samenleving van de 21ste eeuw

2011-11-30T03:02:00.001-08:00

Lezing van Herman Wijffels voor leden, partners en genodigden van de Illustre Lieve Vrouwe Broederschap in het Zwanenbroedershuis te Den Bosch, op maandagavond 10 oktober 2011.
Samenvatting, opgetekend door Frits Philips

Voor een volle bak – partners, genodigden en leden van de Broederschap – gaf Herman Wijffels zijn bezielde en inspirerende visie op wat “Integriteit “ in deze eeuw voor onze samenleving betekent.

“Integriteit” heeft voor Wijffels te maken met “zuiver, betrouwbaar, oprecht, zorgvuldig”: heel latend en heel makend (=helend). “Voor integer gedrag moeten we niet op zoek naar externe normen, waaraan we moeten voldoen (“Compliance gaat niet werken in de 21ste eeuw!”) maar naar binnen om contact te maken met wat we “deep down” weten wat juist is, wat past in de situatie, wanneer we als individu verantwoordelijkheid nemen voor het geheel, waarvan wij deel uitmaken.Bijvoorbeeld: bij duurzaam, maatschappelijk verantwoord, ondernemen past het niet om de leiders van ondernemingen d.m.v. bonussen om te kopen om de dienstbaarheid van de onderneming jegens de samenleving als geheel in te ruilen voor het maximaliseren van toekomstige kasstromen met veronachtzaming van alle andere belangen en partijen, die bij de onderneming betrokken zijn: consumenten, leveranciers, medewerkers, de sociale omgeving, het milieu. Het egocentrisme van dit kapitalisme, puur op financiële, korte termijnaandeelhouders belangen gericht, zal zich vroeger of later tegen de onderneming richten. Winst als middel t.b.v. de continuïteit laat zich niet ongestraft tot enig doel verheffen. Dit leidt tot vervreemding, die bijvoorbeeld tot uitdrukking komt in protesten op Wall Street en het feit dat veel jonge talenten zich vestigen als ZZP-er, omdat zij zich niet herkennen in de puur op winst gerichte cultuur van die grote(re) organisaties.

Integriteit houdt in, dat we leven in verbinding met het geheel; dat we ons gedrag daarop afstemmen om helend te werken of het heel te laten. Dit dienen wij te doen met respect voor – en zicht op – de menselijke waardigheid van ieder individu. Op zijn behoefte en mogelijkheden om zich te ontwikkelen en een eigen bijdrage te leveren aan de kwaliteit van samen leven. En natuurlijk speelt economie daar een rol in. Echter, een piramidaal opgebouwde organisatie beknot die mogelijkheden juist, een andere reden waarom velen kiezen voor de autonomie van het zelfstandig ondernemerschap als ZZP-er. “Er zijn in onze organisaties te veel managers en te weinig leiders. Managers houden zich bezig met leiding geven aan medewerkers binnen bestaande, overgeleverde kaders zonder zich af te vragen hoe zinvol die kaders nu nog zijn. Leiders brengen mensen tot een nieuwe manier van samen werken en samen leven. Vanuit nieuwe waarden, inzichten, en uitgangspunten, levend vanuit een besef van samenhang en medemenselijkheid.”Die nieuwe leiders, de volgende generatie van cultuurmakers, melden zich in snel groeiende aantallen. Wijffels noemt hen de “cultural creatives”omdat zij een nieuwe beschaving aan het scheppen zijn.

Niet alleen in financieel-economisch en organisatorisch opzicht krijgen we de rekening gepresenteerd van het opereren vanuit een deelbelang in plaats vanuit het grote geheel. Ook in ecologisch opzicht moet zich het tij keren, meldt Wijffels. Sinds augustus vorig jaar leven we – v.w.b. visvangst, zoet water, de bossen voorraad en de voorraad vruchtbare langbouwgrond – niet meer van de “rente” maar van de “hoofdsom”. Er is een “overshoot” aan consumptief gebruik, dat ons vroeger of later gaat opbreken, met alle onrust en conflicten vandien, als we niet ingrijpen. Wijffels haalt Gerald Diamond’s boek “Collapse” aan, waarin Diamond concludeert, dat samenlevingen (zoals de Maya’s) instorten door twee oorzaken: 1 overexploitatie van natuurlijke hulpbronnen en 2 het verzet van de heersende elite tegen noodzakelijke veranderingen.

Wat mij persoonlijk aanspreekt, is, dat Wijffels’ betoog niet ophoudt met het hijsen van de stormbal maar ook een aantal positieve ontwikkelingen aangeeft, die ons hoopvol kunnen stemmen. Zo wil Unilever de komende 10 jaar zijn ecologische “footprint” tot 50% van nu terugbrengen. En Mars leidt een beweging om de cacao industrie duurzaam te maken door nadrukkelijk rekening te houden met de belangen van de cacaoboeren. Het motto: “Farmers First”. Het nieuwe werken richt zich al enige tijd niet op een “aanwezigheidscontract” maar op processen, die zich naast resultaten ook richten op ontplooiing en voldoening van werkers met meer keuze van waar en wanneer zij werken. Maatschappelijke veranderingen worden niet meer aangestuurd door een bovenlaag in de samenleving, die vertelt hoe het moet, maar vindt dwars door de samenleving, vaak aan de voet (“grassroots”) plaats. De nieuwe social media spelen hierin een versnellende rol, zoals we bij de “Arabische Lente” hebben kunnen zien. Voor het duurzaam omgaan met natuurlijke hulpbronnen is er de “Cradle to cradle” beweging, die snel om zich heen grijpt. Tapijtbedrijf Desso is voor zijn business model overgestapt van “productie en verkoop” naar dienstverlening in de vorm van het verhuren van vloerbedekking, die eigendom van Desso blijft. Om maar een voorbeeld te noemen.

Bij het inslaan van nieuwe wegen loopt onze huidige westerse cultuur (“ieder voor zich, de sterkste wint de concurrentieslag”, egocentrisch kapitalisme met korte termijn winst als enig doel) vooral ons in het Westen voor de voeten, stelt Wijffels. Gelukkig hoeven andere culturen niet dezelfde omslachtige en tijdrovende bewustwordingsweg te volgen, die wij in het Westen kennelijk nodig hadden.

De financiële en economische crisis is onze eigen “schuld”: voortgekomen uit het winstbejag en ongeduld van mensen, die vanuit niets iets wilden maken zonder daar een reële bijdrage tegenover te stellen. De crisis is in feite een vertrouwenscrisis en daaronder een identiteitscrisis. Meer dan ooit speelt de vraag wie wij als samenleving willen zijn. Die vraag kunnen we alleen van binnenuit, in verbinding met wie Wij in wezen zijn, beantwoorden.

In alle integriteit en met de moed van onze overtuiging.

Persoonlijke ontwikkeling en symboliek, Chartres 2011...

2011-06-07T07:31:00.000-07:00

Dereck Oerlemans

…zo heet de nieuwe training van FPnP die groepsgewijs en meerdaags op een uurtje van Parijs gegeven wordt. De dagen staan bol van de energie, synchroniciteit en verbinding. Daarmee is het een belevenis in de meest krachtige betekenis van het woord, sta er maar eens bij stil, en dekt ‘training’ de lading bij lange na niet.

Voor mij zou Chartres een toetje worden van een langdurig proces in mijn persoonlijke ontwikkeling, een proces dat 9 jaar in beslag heeft genomen. Chartres werd een apotheose.

Iedere ochtend begon met een klassikaal theoretisch deel. Trainers Frits Wilmsen en Anja Moortgat toonden daarin hun grote deskundigheid en kennis, waarmee ze ons op de juiste manier meenamen in een gestructureerde innerlijke reis. In deze belevenis "maakten we de balans op van waar je nu staat, waar je vandaan komt en waar je heen beweegt en ruim je de belemmeringen op die je daarin mogelijk nog tegenhouden." Waarvan akte, dankzij de oefeningen 's middags in de kathedraal en de napraatsessies op dag 2 en 3: het stellen van de juiste vragen achteraf bleek evenzeer van groot belang.

Alles waarom ik had gevraagd, is aan het licht gekomen, op een manier die buiten mijn verwachting en zeer groots was. Chartres was niet mijn eerste innerlijke reis en daarom is het zo opvallend dat het resultaat zo indrukwekkend is gebleken. Omdat het primair om aangelegenheden gaat die erg privé zijn, concentreer ik me hier verder op het werk.

In ben videoproducent en heb het afgelopen jaar veel in het onderwijs gefilmd. Het onderwijs ben ik een heel interessante wereld gaan vinden. Vinden, ja. "Ik vind het onderwijs interessant." Zo'n zin komt niet per definitie vanuit jezelf, correspondeert niet per definitie met je innerlijke kompas. Anders gezegd: je voelt er dan niet de werkelijke verbinding mee.

Die verbinding kwam er. Ik ben er achter gekomen dat het onderwijs mijn wereld is. Echt. Door de vragen die je jezelf stelt, de volgorde daarvan en de plek waar je ze stelt, voel je het door je hele lichaam. Dat is wat er in jezelf gebeurt, maar er gebeurt meer. De symboliek is er namelijk ook.

Op dag 3 doe ik mijn oefening in de kathedraal en loop het labyrint. Tot dan toe heb ik er slechts oudere mensen, Japanners en onze groepsleden gezien. Terwijl ik het labyrint loop, komt er een schoolklas kinderen dat het labyrint ook loopt. Ik kom ze overal vrolijk tegen. In het hart van het labyrint, de meest energetische plek van de kathedraal, sta ik vol in mijn energie, het hart volledig geopend en mijn ogen gesloten. Er komen zes kinderen om me heen staan zonder hun juf. Er zijn 6 rozenblaadjes, chakra's, om het hart van het labyrint. De kinderen staren me vandaar aan, hoofdjes in de lucht. Ik zie het niet, maar hoor het later van degene met wie ik de oefening doe. Terwijl ze niets wist van mijn werk-verhaal zei ze vol verwondering: "Had je het door? Dit was zo prachtig! Alsof je de meester was stonden er 6 kindjes om je heen?!"

En dit was slechts één van de vele synchroniciteiten.

Ik heb de rust gekregen waar ik om had gevraagd omdat ik primair mezelf graag wilde vertrouwen en vrijdagmiddag tot het inzicht kwam dat ik mezelf kan vertrouwen. Het verschil tussen willen en kunnen blijkt groot, heel groot.

Creatieve samenwerking in tijden van crisis

2011-05-18T09:45:00.000-07:00

Nienke Schaeffer

In delen van mijn omgeving merk ik dat de crisis nog niet voorbij is. Hoewel er ook positieve geluiden over economische groei te horen zijn, lijkt er in veel markten nog altijd minder werk te zijn. Ook worden vaker dan voor de crisis mensen om mij heen door economische omstandigheden ontslagen.

In wikipedia staat de volgende omschrijving bij crisis: “Het woord 'crisis' heeft in de dagelijkse spraak een negatieve lading. Van oorsprong is de term echter neutraal. Etymologisch komt het voort uit het (oud)Griekse werkwoord κρινομαι (krinomai) met de betekenissen scheiden, schiften, onderscheiden, beslissen, beslechten, richten en oordelen. Zo bezien, is een crisis een 'moment van de waarheid', waarop een beslissing moet worden genomen die van grote invloed is op de toekomst”. Ik beleef de crisis zelf als een uitdaging van de omgeving om goed te kijken naar welke waarde je toevoegt aan diezelfde omgeving. Het dwingt om creatief te kijken naar de manier waarop je je product of dienst verkoopt.

In de training open onderhandelen halen we vaak een beroemde onderhandel parabel aan waarbij beide partijen een sinaasappel te verdelen hebben. Vanuit een positioneel perspectief krijgt ieder de helft van de sinaasappel, dat is de meest eerlijke oplossing. Op het moment dat de onderhandelaars zich echter gaan verdiepen in de achterliggende belangen van de andere partij, komen ze er achter dat de ene partij op zoek is naar het vruchtvlees om sinaasappelsap van te maken en de andere partij juist op zoek is naar de schil om marmelade van te maken. Door het doorvragen naar de achterliggende belangen, is er uiteindelijk voor beide partijen meer te verdelen.

Creativiteit komt hier in beeld wanneer beide partijen besluiten om samen te werken en opties te bedenken voor het vergroten van hetgeen er te verdelen valt. Het gezamenlijk aanleggen van een boomgaard of gebruik maken van elkaars verkoop kanalen kunnen voorbeelden zijn. Wat deze parabel laat zien is dat je samenwerking en creativiteit kunt inzetten om tot een veel grotere opbrengst te komen. Dat dit lange termijn samenwerkingsrelaties en win-win situaties oplevert spreekt eigenlijk voor zich.

In tijden van crisis, zoals we die nu meemaken lijkt hetgeen er te verdelen is steeds kleiner te worden. Wat me erg opvalt is de verschillende manier waarop er binnen bedrijven omgegaan wordt met teruglopende opdrachten of inkomsten. Aan de ene kant maak ik bedrijven mee waarbij ‘de belangrijke zaken’ achter gesloten deuren worden besproken. Voor de medewerkers kan er van de ene op de andere dag een mededeling komen dat er een of meerdere mensen ontslagen worden. Dit kan de sfeer in een bedrijf behoorlijk drukken. Het bevestigt de oude rolverdeling tussen management en medewerkers, waarbij het management beslist en de medewerkers volgen. Ik zie dat mensen hier eerder reactief van worden dan meer gemotiveerd om er samen uit te halen wat in potentie aanwezig is.

Aan de andere kant maak ik bedrijven mee waarbij er in alle openheid gezamenlijk gezocht wordt naar andere oplossingen voor de teruglopende hoeveelheid aan opdrachten. De kaarten worden op tafel gelegd. Iedereen krijgt de kans om mee te denken en mee te doen om zo samen op heel andere manier toch met elkaar te kunnen blijven samenwerken. Creatieve samenwerking opzoeken inspireert, het haalt het beste uit alle medewerkers naar boven en het zorgt voor een gevoel van verbonden zijn met elkaar. In die gevallen kan een crisis een transformerende werking hebben, waarbij er vernieuwing ontstaat vanuit creativiteit.

Door de eeuwen heen zijn heel veel bedrijven omgevallen door crisissen en veranderende economieën. Uit onderzoek naar de langst levende organisaties is gebleken dat bedrijven die creatief genoeg zijn om werkelijk te transformeren degenen zijn die overeind blijven staan. Zelf vind ik het met de aanhoudende crisis af en toe best spannend en voel de angst voor tekort opkomen als ik de hoeveelheid werk zie slinken. Maar het raakt me als er de mogelijkheid wordt gecreëerd om met elkaar creatief te worden en er echt samen voor te gaan. Dit geeft zoveel inspiratie en levert zulke goede ideeën op dat ik mijn angst snel weer voel verdwijnen en zin krijg om aan de slag te gaan, zij het wellicht op heel andere manieren dan ik eerder voor ogen had.

Leiderschap, sport en ‘het met elkaar aangaan’

2011-04-30T04:17:00.000-07:00

Met Sander (mijn zoon van bijna 18 jaar) was ik een weekje op reis in de VS om NBA basketbal wedstrijden te zien. Sander houdt van sport en basketbal is het helemaal voor hem. We hebben een wedstrijd in Orlando en in Miami gezien. De eerste wedstrijden van de play-offs van dit seizoen, de eindstrijd om de titel.

En ik moet zeggen: wat een niveau en wat een feest weten die amerikanen er van te maken. Fantastisch. In Orlando hing bij het Amway Center zo’n gezellige sfeer die je in Amsterdam met Koninginnedag kunt proeven. En daarnaast was het fantastisch om een weekje met mijn zoon op te trekken. In de tijd en ruimte die we samen hadden ontstonden een paar mooie en verdiepende gesprekken. In een restaurantje in New York kwam ik ook met Sander te praten over mijn hobby: leiderschap. De context had hem vast in een goeie bui gebracht, want ik merkte belangstelling bij hem voor het verhaal van zijn vader. Dat is weleens anders. Ik vertelde dat je leiderschap als een proces van ontwikkeling kan zien. Een ontwikkeling van bijvoorbeeld een basketbalteam dat in het begin van het seizoen als loszand over de court rent en aan het einde van het seizoen als een eenheid opereert. Die eenheid is een manifestatie van een ontwikkelingsproces Daarbij speelt leiderschap een cruciale rol.

Als je weet hoe dat proces werkt dan kun je daar gebruik van maken om je team optimaal te laten functioneren waardoor je top resultaten boekt. Het begint met waarnemen van het niveau van functioneren van het team. Reactief, actief of pro-actief. In een reactieve fase is het team nog los zand. En in een pro-actieve fase is het een geoliede machine, een eenheid. Sander vertelde dat zijn team vaak in de derde kwart zijn kracht lijkt te verliezen. Vaak wordt een opgebouwde voorsprong door de tegenstander omgedraaid in een achterstand. Het viel hem op, was irritant, maar hoe dat nou kwam wist hij niet. Hij opperde: ‘Misschien denken we te snel dat we er al zijn en gaat de scherpte er vanaf’.

‘Interessant. Wat gebeurt er met jullie zodra het tegen gaat zitten, wat zijn jullie geneigd om te gaan doen?’ Vroeg ik hem. ‘Vaak gaat iedereen hard werken om te scoren en zo het tij te keren. Maar we verliezen het onderlinge verband. We spelen dan veel minder over naar elkaar. Een van onze topspelers gaat dribbelen en wil het allemaal alleen doen,’ bromt Sander. Op mijn vraag wat dat voor effect op hem en het team had, antwoordde hij: ‘op een gegeven moment blijf ik dan hangen, omdat mee rennen geen zin heeft, hij speelt dan toch niet meer over.’ Sander vermoedde dat de topper dit niet weet, omdat niemand het er rechtstreeks met hem over had gehad. ‘Omdat je anders de sfeer verpest’, voegde hij er aan toe.

Ik vertelde Sander dat ik dit patroon herken in mijn werk in organisaties. Mensen spreken elkaar niet aan uit angst de harmonie te verstoren. Het nadeel is dat het team dan onder zijn kunnen functioneert. Uit onderzoek blijkt dat teams die wel in staat zijn om emotioneel beladen onderwerpen te bespreken en daarbij constructief te blijven veel succesvoller zijn dan teams die dit vermijden. De teams die het wel doen zorgen voor doorbraken en innovatie wat tot betere prestaties leidt. Nederlandse damesteams hebben veel beter gepresteerd dan de mannen bij de laatste Olympische spelen. Interessant is dat de dames zich op dit terrein hebben laten begeleiden en de mannen niet.

Sander wierp tegen dat: ‘niet iedereen daar aan toe is, om te worden aangesproken’. Zijn terughoudendheid kan ik begrijpen, het laat zien dat je oncomfortabele situaties moet durven aangaan als je iets wilt doorbreken. Op mijn vraag wat hij daar voor nodig dacht te hebben, smaalde hij: ‘Zeker weten dat er geen gesodemieter in het team ontstaat.’ Ik gaf me niet te snel gewonnen: ‘Stel dat je een vorm vindt waarbij je het belemmerende doorbreekt en tegelijk de harmonie verbetert? Daar zag hij wel wat in. Maar hoe dan?

‘Je moet een vorm vinden waar je teammaatjes belang bij hebben en juist geïnteresseerd raken in wát je wilt bespreken. Een vorm waarbij het effect wat je sorteert spoort met je intentie. Mijn ervaring is dat het goed werkt om te praten vanuit je beleving onder verwijzing naar feitelijk en herkenbaar gedrag. Je begint met het creëren van ruimte om er constructief over te praten. Dat kan je doen door te zeggen dat je iets opvalt aan ‘ons spel als we onder druk komen’. En met vragen of ze zin hebben om het daar eens over te hebben. En dat je denkt dat ‘we beter kunnen, dan we nu doen’.’

Ons gesprek ging steeds dieper. We spraken over wat het vraagt om met ontwikkeling van je communicatie leiderschap te tonen. Dat het vraagt om inzicht in het effect van je eigen communicatie en om oefening. En het vraagt lef om iets ongemakkelijks toe te laten. Dit is een voorwaarde en kenmerk van ontwikkelen naar een hoger niveau. Met gefronste wenkbrauwen vroeg hij: ‘en dat is wat jij mensen leert en dan loopt hun bedrijf beter?’ Ik voelde mijn trots opkomen vertaalde die rustig in een ‘cool’ knikje. Terwijl hij een hap nam van zijn pepper steak, hoorde ik een instemmend geluid en ik zag tevredenheid op zijn gezicht. Natuurlijk smaakte de steak prima, maar ik dacht ook te zien dat hij er wel ‘brood’ in zag om er eens mee aan de slag te gaan....

De stemming van je bedrijf.

2011-04-26T02:40:00.000-07:00

Stemmingen kunnen je waarnemingen en je handelen bepalen. We zijn ons vaak niet bewust van onze stemmingen en reageren daardoor vanuit die stemmingen. Als je boos bent zal alles wat je ziet door je boosheid gefilterd worden. Je zult overal in je omgeving een bevestiging zien voor je boosheid en van daaruit reageren. Je bent soms een speelbal van je emoties en stemmingen. Wanneer kan je nu echt kijken naar die emoties en stemmingen en kan je een stap terug doen en vanuit stilte met wijsheid handelen?

Stemmingen zijn ook nog eens aanstekelijk. Het is lastig om je vrolijk en op je gemak te voelen in de nabijheid van iemand die boos of angstig is. Vaak winnen die negatieve stemmingen, dat heeft te maken met onze overlevingsdrang. Angst is evolutionair belangrijker dan vrolijkheid. Zo kan stemming een groep mensen overnemen. En dus ook een bedrijf of een organisatie. Stemming bepaalt dan de bril waardoor een bedrijf kijkt naar zijn omgeving, bepaalt het handelen en de resultaten. Het zal niet voor het eerst zijn dat een bedrijf ten gronde gaat aan haar eigen angst.
Negatieve stemmingen sluiten je hart. Je gaat je hoofd in om strategieën uit te broeden om maar niet te hoeven voelen. Je kunt bijvoorbeeld volledig uit verbinding gaan, anderen de schuld geven, je echtheid verliezen, dubbele agenda’s hanteren, gericht op zelfbehoud.

Okay en nu?
Als we hier nu eens de transformerende werking van Mindfulness op loslaten. Het is niet makkelijk om mindful te zijn van stemmingen, maar probeer deze stappen eens.

RAIN:

R- Recognizing
Het is eerst zaak om te herkennen dat er een stemming is die een greep naar de macht doet. Dit vraagt om reflectie en stilte. Stel jezelf eens de vraag hoe gaat het met mij, wat merk ik op welke gedachten overheersen, welke kleur en geur hebben die? Vraag het ook eens aan je collega’s , wat hebben we gemeen? Is er een gezamenlijke stemming te ontdekken, zijn we bang of boos? Probeer eens niet de inhoud van de stemming in te gaan, ga niet zoeken naar oorzaken en verklaringen, dan verlies je je perspectief, maar probeer de stemming te herkennen en te benoemen.

A-Allowing
Als je die gemeenschappelijke stemming herkent heb, probeer hem dan niet weg te poetsen, of te fixen. We hebben de neiging om ons handelen grotendeels te baseren op het vermijden van vervelende gevoelens. Dit maakt ons reactief. Nee, probeer de stemming eens volledig toe te laten. Heb het lef om het aan te gaan.

I-Investigating
Merk op wat dat met je doet. Wat merk je in je lichaam, in je adem? Door naar de stemming te kijken maak je je er ook los van (defuseren). Hierdoor kan je wellicht ook je hart weer openen. Onderzoek eens vanuit je hart wat er in de diepte bij jou gebeurt. Welk afkeer of welk grijpen is er bij jou geactiveerd. Hoe wil je controle krijgen over jezelf en de situatie? Vanuit je hart naar je bedrijf, collega’s, klanten en jezelf kijken levert een heel ander perspectief op.

N-Non-self
Non-self bekent in dit geval dat een stemming alleen maar het gevolg is van allerlei processen in jouw geest en geen eigen essentie heeft. Het heeft ook geen betekenis, behalve die jij er aan geeft. Het is niet (on)waar of (on)belangrijk. Het komt en gaat, als wolken aan de hemel. Het is ook niet jouw stemming, je hoeft je je er niet mee te identificeren. Je hoeft het ook niet door te geven. Het kan hier en nu bij jou stoppen. De angst stopt bij jou, en ook de boosheid en de haat en jaloezie.

Het enige wat wel waar is en waarde en betekenis heeft komt uit je hart. Verbind je daarmee, straal dat uit en kijk opnieuw. Laat vervolgens de wijze actie vanuit zichzelf ontstaan.

een dagje Mindfulness in Lienden

2011-04-15T03:20:00.000-07:00

De wekker gaat …..het is 7 uur en ik sta vrolijk op: Ik heb vandaag een dagje voor me zelf gepland, dat voelt heerlijk een dagje met aandacht voor maar 1 persoon en dat ben ikzelf. Niets hoeft……, ik mag de hele dag ontspannen en gek genoeg ga ik toch naar kantoor……..wat gaat zij doen vraag je je wellicht af?

Ik ga naar een Mindfulness dag, begeleid door mijn collega Kees Dullemond. Ik heb deze dag al een aantal keren beleefd en vandaag ga ik het vervolg op de introductie cursus doen. Ik ben razend benieuwd welke oefeningen Kees vandaag voor me in petto heeft.

De route naar Lienden in mijn relaxpak is al een feest, ik geniet onderweg van de stilte en zie dat de fruitbomen al in bloei staan, wat is dit prachtig…de lente in zicht en mijn dag kan niet meer stuk.

Aangekomen op kantoor, drink ik een kopje koffie en maak kennis met de andere deelnemers. Rond half 10 lig ik op het matje op de rustige zolder van ons pand.

Mindfulness: een dag met aandacht voor alle gedachtes die je hebt en hier oordeelloos naar kijken dat is wat het mij brengt, met mededogen kijken naar me zelf en mijn gedachtes. Iets wat erg simpel lijkt en oh zo last is, ervaar ik.

Naast een heerlijke mindful-wandeling over de dijk, leer ik een zeer waardevolle oefening vandaag die ik later nog menigmaal in de praktijk gebruik; de 3-minuten-aandachtsoefening. De oefening gaat als volgt:

Minuut 1 stel jezelf 3 vragen: welke gedachtes heb ik, welke gevoelens ervaar ik en wat voel ik in mijn lichaam. ?

Minuut 2 ga met je aandacht naar je ademhaling

Minuut 3 je ademhaling uitzetten in je hele lichaam

Na een overheerlijke, met aandacht verzorgde lunch sluiten we de dag af met de welbekende Bodyscan. Ik heb ontzettend genoten van de dag waarbij ik vooral meeneem dat je velerlei zaken mindful kan doen:

Mindful eten, mindful moeder zijn, mindful koken etc etc

Wil je ook een Mindfulness dag mee beleven? Kijk dan op http://www.fpnp.nl/ bij mijn aanbod

FPnP en Social Media

2011-03-30T13:06:00.001-07:00

Social media worden steeds belangrijker. Je kunt je als bedrijf niet meer permitteren niet actief te zijn op linkedin, facebook en twitter. Langzamerhand worden wij ons ook bewuster van de mogelijkheden en impact van social media.

We melden ons als FPnP-ers op persoonlijke titel op facebook en twitter en ook heeft FPnP naast deze blog ook een eigen facebook pagina en twitter-account.
Voor ons zijn de social media mogelijkheden om meer en op een andere manier contact te maken met onze klanten en onze vakgenoten.

Op linkedin hebben we een groep speciaal voor oud-deelnemers van onze programma's. Hier kunnen we ervaringen en informatie delen en met elkaar in dialoog gaan.

Dit is het adres van onze facebook-pagina: http://www.facebook.com/fpnp.bv Ontmoet en bezoek ons hier!

@FPnP_bv is onze twitternaam. Dagelijks twitteren we onder andere twee twitter-krantjes; Dagelijks #Onderhandelen en Dagelijks #Leiderschap. Leuk om te volgen en mee te twitteren.

We willen echt met je in gesprek gaan via deze media. Natuurlijk vertellen we graag wat we aan het doen zijn, maar we vinden het nog belangrijker om van jou te horen wat je bezig houdt. En wie weet, bij voldoende animo, organiseren we binnenkort wel een tweetup! De ervaring is dat veel contacten die je opdoet via deze kanalen uiteindelijk resulteren in ontmoetingen in levende lijve. We hopen dat we op die manier ook jou kunnen ontmoeten.

Klanttevredenheidsonderzoek

2011-03-21T09:30:00.000-07:00

"Zonder uitzondering geven de opdrachtgevers te kennen FPnP zonder meer aan te willen bevelen bij derden"

FPnP is vanaf januari 2011 Cedeo erkend voor haar maatwerk bedrijfsopleidingen.

"Het volledige Cedeo rapport"

Niet wij maar oud deelnemers aan het woord!

2011-03-01T03:58:00.000-08:00

Kern van mezelf geraakt
Geïnteresseerd? We horen het graag.

Presteren, Leren, Genieten!

2010-10-26T06:29:00.000-07:00

Onderhandelen 2 (O²)

Het vervolg op de trainingen Onderhandelen is er!!!

Van presteren naar leren en genieten is een veel gevolgde route voor ontwikkeling. Ontwikkeling van de afdeling, een product of dienst en mijzelf. In het laatste geval leg ik daarmee vaak de lat op eindeloze hoogte en is de vraag of ik ooit ga genieten van mijn prestaties. Het kijken naar mijn tekortkomingen en de daarbij horende foutanalyse is vaak de eerste stap. Dat zou dan moeten zorgen dat ik er van leer en de volgende keer wel ga slagen en hopenlijk genieten. In mijn beleving bleef het genieten vaak uit.

Zo vond ik al een tijd dat er een vervolg moest komen voor de trainingen Onderhandelen, het presteren! Maar de training kwam er niet...., het genieten bleef uit...

Toen draaide ik het om. Waar heb ik van genoten tijdens het geven van de trainingen? Persoonlijk contact, echte transformatie van de deelnemers en mijzelf. Vaardigheden ontwikkelen, plezier maken en de ontmoeting van allerlei mensen uit allerlei branches. Wat zou men nog meer willen leren waardoor uiteindelijk ook de prestatie groeit? Welke oefeningen horen daarbij? Wat zou een mooie locatie buiten zijn om de training te geven?

De antwoorden op al deze vragen resulteerden in Onderhandelen 2 (O²), meer informatie vind je op www.fpnp.nl/Ons-Aanbod?id=23

Ik heb genoten van het werken met Frank en mijn andere collega's aan deze training.

Ik geniet van de mogelijkheid om oud deelnemers te gaan ontmoeten.

En dat het resultaat er is!

Laat eens horen wat er gebeurd in jouw leven als je gaat van Genieten, naar Leren en Presteren, ik ben benieuwd!

Groet, Robert Jan

Braille Without Borders

2010-09-15T03:19:00.000-07:00

Ik heb tijdens mijn Tibet-reis deze zomer een zeer geïnspireerde en gepassioneerde man ontmoet. Zijn naam is Paul Kronenberg. Hij is de man van Sabriye Tenberken en zij leiden sinds enige jaren een blinden instituut in Lhasa. Sabriye ken je misschien van haar interview bij Oprah Winfrey of anders van haar boek “Met andere ogen” .

Wat mij het meest aansprak was de visie van waaruit zij het centrum leiden. En dat is kijken naar de mogelijkheden en niet naar de onmogelijkheden. We kennen dit motto natuurlijk en we zeggen dat wel eens als een makkelijke punchline, maar onder deze omstandigheden krijgt deze visie een grootse dimensie. Want de onmogelijkheden lijken hier wel erg makkelijk voorhanden. De trage Chinese ambtelijke molens, de puur praktische omstandigheden , de Tibetaanse cultuur, waar blindheid en het hebben van een handicap sowieso nauwelijks geaccepteerd wordt, of gezien wordt als slecht karma en dus ‘eigen schuld dikke bult’ (een wel zeer beperkte opvatting van karma).

Opmerkelijk was zijn uitspraak dat de focus tot veranderen meer de buitenwereld was dan de blinde kinderen zelf. Zeer leerzaam. Als de algemeen geldende overtuiging is , blind zijn is zielig, je kunt toch niets, dan stopt de ontwikkeling. Het kost tijd en energie om de ouders en de sociale omgeving van de kinderen zover te krijgen om de kinderen deze kans te geven. Het moeilijkste voor de kinderen op het instituut is loskomen van deze overtuigingen. Ze moeten opnieuw leren dromen. Dat leren ze daar ook heel expliciet. Een van de kinderen droomde van een carrière als taxi-chauffeur. Geweldig toch?! Uiteindelijk is hij een klein taxibedrijfje begonnen , laat het besturen van de taxi over aan de zienden, maar kan lezen en schrijven in drie talen, Tibetaans, Chinees en Engels. En kan zo’n bedrijf prima vormgeven en leiden. Eén van de kinderen riep eens uit: “Wat ben ik blij dat ik blind ben. “ Doordat hij bij het instituut terecht kon is hij nu de best opgeleidde van zijn dorp. Van een buitengesloten, verstoten kind heeft hij nu aanzien in zijn familie en in zijn dorp.

Inmiddels is dit braille without borders project worldwide gegaan. Met een eerste grote uitbreiding in Kerala (Zuid India) . Volgens dezelfde principes en geleid door mensen die allemaal net zoals Paul en Sabriye hebben aangetoond dat ze heftige sociale of fysieke ‘hobbels’ hebben overwonnen, en dus over uitzonderlijke realisatiekracht bezitten.

Kijk maar eens op hun site, en bedenk eens je hoe je ze zou kunnen ondersteunen.

http://www.braillewithoutborders.org/

Een paard als spiegel ….

2010-09-06T08:13:00.000-07:00

een bijzondere ontmoeting

Wat een geweldige start heb ik gehad na de zomer; met m’n collega’s 'paarden fluisteren', ook wel paardencoaching genoemd.

Zowel alleen als in teamverband ben ik ‘de bak’ in gestapt bij 'No Fear' en 'Diamant' op zoek naar contact met het paard en mezelf.
Het was de bedoeling om contact met het paard te maken en het dier opdrachten te geven, zonder gebruik van hulpmiddelen.
Ondanks dat het wellicht zo lijkt, gaat het hierbij niet om een soort sport waarbij behendigheid mijn redding kon zijn. Tovertrucs en circusacts werkten evenmin. “Echt contact maken en ervoor zorgen dat het paard zich veilig voelt en je wil volgen” was het advies. Maar hoe moest ik dat dan doen?

Zodra ik de bak in stapte, scande het paard mijn gedachten en gevoel. “Wat gebeurt daar en ben ik hier veilig?”, leek het zich direct af te vragen. Na een korte uitleg werd ook duidelijk waarom. Een paard is een prooidier dat continue op zijn hoede is en zich van oudsher in een kudde beweegt. Om te overleven is een leider nodig en het moet zonneklaar zijn wie dat is. Ook bij iedere nieuwe ontmoeting moet duidelijk zijn wie de leider is, want je volgt of je leidt. Een tussenvorm bestaat niet. Verder kregen we er nog eentje mee om te overdenken. De leider van de kudde is altijd een merrie en de kudde heeft slechts één hengst met de functie van ‘drijver’ en ‘dekker’. Opmerkingen als ‘Interessant!’, ‘Dat kan niet waar zijn!’, ‘Kunnen we van leren’, ‘Zo hoort ’t ook’ en ‘Mooie plek voor zo’n kerel’ waren niet van de lucht.

In de omgang met het paard bleek dat mijn eigen gemoedstoestand door de reacties van het paard zeer krachtig werden gespiegeld. Was ik aftastend was het paard dat ook, voelde ik angst of twijfel was dat duidelijk bij het paard te zien en was ik enkel aandachtig bezig met het paard kreeg ik geen aandacht. Pas nadat ik mezelf als onderdeel van het totaal ervoer en als onderdeel van een denkbeeldige kudde, sloot het paard zich aan.

De zoektocht bleek een waar kado om inzicht te krijgen in mijn eigen gedrag, gedachten en gevoel. Door de ongekunstelde puurheid van het paard had ik de kans te leren over mezelf.

Het was een zeer bijzondere ervaring om zo in contact te staan met een dier en ...... met mezelf.

Heb jij ook wel eens zoiets meegemaakt?

Leiderschap en moraliteit

2010-07-05T08:23:00.000-07:00

De leider, alfa en omega? Een moreel vraagstuk.

Is de leider almachtig, zijn wil wet? Van oudsher is een symbool van leiderschap de Koning. In het oude Egypte belichaamde de koning goddelijke macht en wereldorde. De Egyptenaren plaatsten hun koning niet als alleenheerser boven aan de top van een machtspiramide. Boven hem was een piramide-structuur in de vorm van de godenwereld met aan het hoofd de zonnegod Re. Vanuit het hart van de koning sprak Re door diens mond.

Zo handelde de koning vanuit kosmische wetten waarvan de godin Ma’at de personificatie was. Ma’at staat symbool voor het creëren van harmonie tussen hemel en aarde. Tussen goddelijke schepping en aardse politiek. De wil van de koning was daarmee gebonden aan ‘Waarheid, Orde en Rechtvaardigheid. Het werd ondenkbaar geacht dat een heerser voor het boze zou kiezen. Het goede was zijn richtsnoer.

De koning moest zijn rol vervullen door offers en rituelen en door het brengen van rechtvaardigheid onder de mensen. Daardoor liet hij Ma’at onstaan en vernietigde hij ‘Isfet’, en Isfet betekent de aanwezigheid van onrecht en geweld. De koning kreeg dus niet de vrije hand doordat hij representant van Re was, hij werd door het derde principe van de kosmische wereldorde aan banden gelegd. Zo was er een triniteit bestaande uit de koning, Re en Ma’at.

‘Het goede was zijn richtsnoer’. De oude Grieken namen vier hoofddeugden tot hun morele oriëntatie. Rechtvaardigheid, dapperheid, matigheid en bezonnenheid. Zij zagen de deugden als de weg om de rijkdom van de ziel te ontvouwen, om de mens bij zijn ware zelf te brengen en een vruchtbaar bestaan mogelijk te maken.

Met deze ‘waarden en deugden’ kan het leiderschap worden ‘gemunt’. Uitgaan van waarden en deugden voorkomt een schrikbeeld van Plato. Hij stelt in de Staat namelijk dat een maatschappij waarin alles draait om rijkdom, de bevolking onmogelijk voldoende matiging (ma’at) kan opbrengen. Door die onverschilligheid en doordat men zich ongestraft te buiten kan gaan, worden vaak mensen die voor een heel ander leven zijn geboren tot de bedelstaf gebracht. En: ‘Als onze financiële positie in de samenleving het criterium wordt bij de beoordeling van onze waarde als mens, raken onze morele waarden op de achtergrond en zal het morele peil van de bevolking dalen.

Morele waarden zijn de voorwaarden die nodig zijn om tot hogere ontwikkeling te komen. Zonder die voorwaarden lopen we het risico terecht te komen in een materiële spiraal van uitbuiting en geweld.

Er is een externe referentie nodig om de ‘maat’ te kunnen houden, om te koersen op wat juist is: ethisch leiderschap. De leider kan hooguit een rol spelen in functie van het sociaal verband. Niet als maatstaf van het sociaal verband. De macht van de leider is niet juist op zichzelf. En bijgevolg is ook de opvatting van de leider niet het ijkpunt van wat ‘juist’ is.

Na het Watergate-schandaal tradt president Nixon af. In een interview met David Frost ontboezemde Nixon geemotioneerd: I’am saying that if the president does it, that means it is not illegal. Hij gaf daarmee aan boven de wet te staan. Het schandaal en zijn premisse deden het morele gezag van het presidentschap destijds ernstig geweld aan.

Ma’at, normen en waarden in het oude Egypte; Frans Schobbe
Spiritualiteit voor managers, Aselm Grun
De Staat, Plato vertaling van Gerard Koolschijn

Ook positioneel onderhandelen kent redelijkheid

2010-06-24T10:15:00.000-07:00

Als groot voorstander van open onderhandelen is het lastig iets positief te schrijven over positioneel onderhandelen. Bij open onderhandelen zoeken partijen elkaar op om te verkennen hoe zij zoveel mogelijk belangen zo goed mogelijk kunnen dienen, het verrijken van de deal. Om vervolgens te onderzoeken op welke manier “de taart” verdeeld kan worden in redelijkheid. Hierdoor blijft de lange termijn relatie goed gediend. Bij positioneel onderhandelen lijkt het vaak enkel en alleen te gaan over de prijs en daarmee het verdeelvraagstuk. Hierbij leidt de druk op de inhoud en een eenzijdige win vaak tot relationele afstand op lange termijn. Afgelopen vakantie verbleef ik in Marokko, een echte aanrader wat mij betreft. Daar wandelend over allerlei marktjes ontdekte ik weer hoe onderhandelen in deze cultuur verloopt. Van te voren hadden we de kinderen, dochters van 6 en 8, gewaarschuwd dat zij nergens aan mochten komen, want aanraken betekent kopen en daar zat papa niet direct op te wachten met al die mooie kraaltjes en kettingen.
Toen er echter een henna tatoeage in beeld kwam waren alle kraaltjes verdwenen en ging ik onderhandelen. Een dochter met 1 tatoe, twee dochters met 2 tatoes of allebei en mijn vrouw ook een tatoe bleek aanzienlijke invloed te hebben op de prijs. Terwijl de kosten van de henna toch niet echt lager werden door dit drietal. Toen ik een waardeloze bodemprijs noemde en de verontwaardiging volop af te lezen was uit de ogen achter de hoofddoek, werd het zoeken naar redelijkheid. Een eenmalige transactie waarbij de lange termijn relatie alleen maar zou gelden vanuit de gedachte dat we als mensen elkaar ergens weer tegenkomen in dit of een ander leven maakte ook dit spel een feest. We kwamen tot een prijs waarbij de Marokkaanse dame alle tijd nam om drie kunstwerken te plaatsen op de onderbenen van mijn vrouwen in plaats van drie toeristische streepjes. En wij een redelijke prijs betaalden, de stralende glimlach van mijn dochters de hele vakantie bleef, terwijl de henna langzaam afspoelde in de Marokkaanse zee.
Zo blijkt in dit geval redelijkheid betrachten bij een eenmalige positionele onderhandeling op lange termijn toch ook hele plezierige effecten te hebben.
Herken jij dit effect?

Vernieuwde site FPnP

2010-03-15T13:55:00.000-07:00

Met kleine aanpassingen veel meer mogelijk

Vanaf vandaag heeft FPnP haar site vernieuwd. Het is nu mogelijk meer inhoudelijke informatie te krijgen en onze Blog is toegevoegd. Tevens is nog beter zichtbaar dat wij een brug slaan tussen zakelijkheid enerzijds en inspiratie en persoonlijke groei anderzijds.

Om de site te bezoeken, klik hier

De val van het kabinet

2010-03-09T23:23:00.000-08:00

Valt het kabinet en dan het vertrouwen of andersom?

Premier Balkenende heeft nog niet bij FPnP een training Onderhandelen gevolgd. Toch blijkt uit de verklaring omtrent de val van het kabinet dat hij wel op de hoogte is van Vuistregel 1 van het Harvard model over Onderhandelen. De premier zegt; “Waar vertrouwen ontbreekt, is een poging het eens te worden over de inhoud bij voorbaat tot mislukken gedoemd”.
Het Harvard model spreekt over het onderscheiden en investeren in de relatie en de inhoud. Waarbij je nooit verder komt met de inhoud dan het proces tussen mensen je toelaat.
Ik word dan zo nieuwsgierig op welke manier de ministers met elkaar in gesprek zijn geweest. Zou er sprake zijn geweest van echte openheid en bekentenissen waardoor ze elkaar in staat hebben gesteld om te voelen en beleven dat iemand het vertrouwen wil herstellen. Of is er gezocht naar een poldergedrocht waar wij als publiek en (deels) achterban weer tevreden over zouden kunnen zijn.
Ook zegt de premier in de verklaring dat “uitspraken die zijn gedaan, haaks staan op besluiten van de kamer, die dan een hypotheek zouden leggen op het collegiaal overleg”.
Wat spijtig toch dat onze regering niet in staat is geweest om echt vanuit belangen te denken (vuistregel 3). Ging het om de belangen van de bewoners van Afghanistan? Of de belangen van de militairen aldaar? Of om partij- en persoonlijke belangen? Samen opties uitdenken om zoveel mogelijk belangen zo goed mogelijk te dienen (vuistregel 4) had de volgende stap kunnen zijn. Daarmee hadden we, juist in deze economische lastige tijd, lerende en zichzelf ontwikkelende leiders kunnen zien.
Bij deze biedt FPnP alsnog een gratis training aan voor de betrokken ministers, staatssecretarissen en de premier. Om ze te ondersteunen bij het vertrouwen in zichzelf en elkaar. Dat creëert een mooie basis voor een volgend kabinet.

Mindfulness workshop was top!

2010-01-14T00:13:00.000-08:00

Vrijdag 8 januari was het zover, 12 deelnemers meldden zich om 9.00 uur in het clubhuis van FPNP te Lienden. Het was koud buiten maar de koffie en thee stonden dampend klaar. Het was het begin van een heerlijke, mindfulle dag. De ochtend hebben we besteed aan contact maken met elkaar en voorzichtig verkennen wat 'aandacht' is en welke rol 'aandacht' speelt in het dagelijkse leven.

De super-lunch, met liefde klaargemaakt door mijn collega's ging vooraf aan een 'wandeling met aandacht', gemaakt in de snijdende vrieskou op de dijkjes rondom Lienden. Kkkkkoud maar prachtig.
Na nog een paar afsluitende oefeningen was het einde van de workshop daar. Het was klaar en rond en we lieten elkaar rond half vijf weer los. Deelnemers waren enthousiast en geraakt, sommigen gaven aan één van de volgende sessies weer aan te sluiten.
En wat was het voor mij fijn om te begeleiden...vrijdag 12 maart de volgende!

Scheve Schaats Rijden

2010-01-12T05:32:00.000-08:00

In alle vroegte voor de drukte uit met mijn neef en wat vrienden op de Kortenhoefse plassen heerlijk geschaatst. Uiteraard de nodige scheuren in het ijs wat het rijden van een scheve schaats heel makkelijk maakt!! In vroeger tijden toen de meeste mensen nog geen paard en wagen hadden en de echte stevige winters nog volop aanwezig waren, was de schaats het vervoermiddel van het volk in de winter. Tegenwoordig staat er zo'n dikke file richting het ijs dat je bij wijze van spreken het ijs ziet smelten door de CO2 uitstoot. Daarmee zijn we terug bij de scheve schaats. De associatie met "vreemdgaan" ligt voor de hand maar in de meeste vertalingen gaat het over iets moreel verwerpelijks. Tijd dus om onszelf af te vragen hoe we omgaan met onze ethische/morele vraagstukken in 2010 met al dat "geschaats" om ons heen...

Ik wens een ieder een heerlijk 2010 toe en hoop dat we de "scheve schaats" over een paar jaar alleen nog terugvinden als vertaling van de "door een oneffenheid in het ijs verbogen ijzer van de schaats"

Groet, Robert Jan

Leren en Ontwikkelen!

2009-12-07T03:54:00.000-08:00

Deze week onderweg voor een vierdaagse training Commercieel Onderhandelen.
Zo na de Sint en familiaire gezelligheid best een stap om thuis om te ruilen voor hotel.
Net zoals op de foto weer leren van en met elkaar. Prima onderhandelaar trouwens mijn jongste dochter.....

Groeten, Robert Jan

Onderhandelen in Crisistijd

2009-12-07T03:48:00.000-08:00

Een eerste artikel geplaatst op managementsite.nl
Met dank aan Coert Visser.
Hartstikke leuk dat we dit nu doen.

naar het artikel:
http://www.managementsite.nl/6972/persoonlijke-effectiviteit/onderhandelen-crisistijd.html

Groeten, Robert Jan

Mindfulness workshop is vol!

2009-12-02T06:03:00.000-08:00

De mindfulness workshop die gepland staat op 8 januari 2010 is vol! Daar ben ik heel blij mee. Volgens mij wordt dat een feestje.
De volgende staat inmiddels ook al op de agenda: vrijdag 12 maart 2010!

Info over het mind and life institute

2009-12-01T11:12:00.000-08:00

Opening van de FPNP blog

2009-11-20T05:37:00.000-08:00

De blog is wat mij betreft geopend, we klussen vrolijk verder aan de looks, maar hij werkt al wel.
Kees